Kendini tutamayanların kaybı cennet oldu. Ramazan’ın sonuna geldiğimiz ve Kadir Gecesi’ni ihya ettiğimiz şu günlerde son oruçlarımızı tutarak cennetin kapısına, Reyyan vadisine yöneliyoruz.
Oruç, hayatımıza mührünü vuruyor, gönüllerimize cennet sofralarının özlemini sunuyor. Hepimize, “Tüm günahlardan imsak et ki, cennette iftar edesin!” dersini veriyor. Kur’an’ın nazil olduğu ay ve gecenin nuru bütün ömrü ziynetlendirdiğine göre, demek ki her an Ramazan’ın gölgesi üzerimizdedir. Bunun için Kur’an, namaz ve oruçtan ayrılmamalıyız. Kur’an’ı en iyi anlamak ve okumak da Ramazan şuuruyla olmalı, tüm ay ve mevsimlere yayılmalıdır.
Ramazan, hepimize bir ömrün bayramla bitmesinin ve bayram sevincini cennette yaşamanın dersini veriyor. “Sayılı günler” ifadesiyle, ömrün de sayılı günlerine işaret buyuruluyor.
Ramazan, bizlere hilal gözlerken zaman şuurunu kazandırıyor, günün evvelini ve batışını takip ettirirken de gafletten uzaklaştırıyor. Oruç hayata hayat katıyor, hayatı terk etmek bir yana, düzenli ve yaşanılabilir hale getiriyor. Oruç öyle bir ibadet ki, Ramazan’ın dışında dahi eda edebilmek mümkün. Ramazan’a doymayanlar, lezzetini yaşamak isteyenler bayramdan sonra da oruca devam edebilirler. (6 gün şevval ayı oruçları bizi bekliyor.) Oruç âşıkları için cennette Reyyan adlı kapının tahsis edildiğini unutmamak gerekiyor.
İnsan hayatı Ramazan’a benzetilirse gecesi ana rahmine, sahuru doğuma, imsakı mükellef oluşa, gündüzü yaşanan hayata ve ölümü de iftar anına benzetilebilir. Oruç, hayatın anlamı ve en büyük kul hakkı dersidir. Ramazan müddetince helallerden kaçınana bayramdan sonra da aynı şuurla haramlardan kaçınması emredilmiştir.
Ramazan bize gayemizi öğretmek için gelmişti. İnsan olabilmek isteyenlere, maneviyatından yudum yudum sundu ve şimdi gidiyor. Ömrünü Ramazan kadar kıymetli bilenlerin son bayramı Rahman’ın cennet ve Cemalı olsun.
