Mehmet Paksu'nun yazısı

Benim ciddi düşündüğüm bir kız arkadaşım vardı.
Üçüncü kişilerin lafına bakarak ilişkimizi bitirdi. Bir hafta sonra "Pişman oldum, hata yaptığımın farkına vardım" diyerek özür diledi. Ben de "İnsandır, hatasını anlamış" diyerek affettim ama affetmemek, insanlara ikinci bir şans vermemek gerekiyormuş, bunu anladım. Affetmemin üzerinden sadece bir ay geçmesinden sonra bu kez de "Gönlüm başkasına kaydı" diyerek yine terk etti. Sizce benim nasıl bir yol izlemem lazım? Kurtulduğuma şükrediyorum böyle bir insandan. Sizin tavsiyeleriniz nelerdir? (Rumuz: Nihat)

Böyle sürekli karar değiştiren, duygularına söz geçiremeyen, his ve heveslerinin peşinde sürüklenen, iradesine hakim olamayan, nefsinin çektiği yere giden insanlarla hiçbir ciddi iş yapılmaz.

Hele bir ömür boyu yürüyecek ve yaşayacak olan evlilik gibi aile yuvası gibi kalıcı bir teşebbüse hiç geçilmez. Bel bağlayıp güvenerek bu tipte insanlarla yola çıkılmaz.

"Nasıl bir yol izlemeniz" gerektiğini zaten belirlemişsiniz, kurtulduğunuza şükrediyorsunuz.

 Ya Allah korusun, bir de evlendikten sonra aynı huyunu devam ettirseydi ne yapacaktınız?

Böyle aklının estiği yere giden, sürekli gözü yukarıda olan, kendine göre daha yükseklere çıkmak isteyen kişilerde ciddi bir aile eğitimi eksiği vardır. İnsanlar aldığı telkinin, verilen bilginin, gördüğü ve yaşadığı ortamın gidişatına göre şekilleniyor.

Sevgili Peygamberimiz, fiziki güzelliği yerinde olan, çekici ve cezbedici özellikler taşıyan fakat inanç ve karakter zafiyeti bulunan bu çeşit kadınları "çöplükte yetişmiş yeşilliğe" benzetir. Görüntüsü yerindedir ama yetiştiği ortamın özelliklerini üstünden atamaz.

Bu bir hakaret ve küçültme değil bir tespittir ve tanımlamadır. Yine bir ifadesinde Efendimiz, "Nutfeleriniz (suyunuz/soyunuz) için araştırma yapın. Çünkü kadınlar erkek kardeşlerine ve kız kardeşleri ne benzeyen çocuklar doğurur."

Başka bir sözünde de "Tohumlarınız için (verimli bir arazi) seçin. Çün kü damar çok çekicidir" buyurur ve kadının yetiştiği ailenin özelliklerini taşıdığını bildirir.

Kendinize hayırlı bir eş, çocuklarınıza vakarlı bir anne arıyorsanız, öncelikle hayâsı ve iffeti, ahlakı ve karakteri, eğitimi ve görgüsü yerinde olan evsaflı "iyi bir aile kızını" düşünün. Eviniz de eliniz de hayatınız ve geleceğiniz de bereketle dolar.

Anne babanın kararı ne kadar önemli?

Daha önce hiç açılıp konuşmadığım fakat araştırdığım bir kıza yakın akrabası tarafından evlilik teklifi ilettim. Verilen cevap ne olumlu, ne olumsuz, anne babanın görüşüne bırakılmış. Ne yapabilirim? (Rumuz: Hasan)

Şimdilik yapacak bir şey yok gibi. Sabır ve tevekkül ederek bekleyeceksiniz. Siz elinizden geldiği kadarıyla teşebbüste bulunmuşsunuz. Karar aileye kalmış. Kızın ailesi sizi damat olarak kabul ederse hayırlısıyla devamını getirirsiniz.

Sağlam ve sürekli olacak evlilikleri çok fazla aceleye getirmemeli, makul bir zaman ayırmalı. Bu arada onlar sizi araştırır, siz de onlar hakkında bilgi edinirsiniz.

Nasipse ve kader de hükmünü vermişse yola çıkarsınız, hayırlı bir yuva kurarsınız.

Evlenmeyi düşünüyordum ama...

Benim kız arkadaşım o kadar söylememe rağmen oruç tutmadı, namazlarını da kılmadı. Evlenmeyi düşünüyordum ama dediklerimi yapmadığı için evlenmekten vazgeçtim. Şimdi üzülüyor, ağlıyor. Sizce doğru mu yaptım? (Rumuz: Emre)

Üzülmek, ağlamak bir şeyi değiştirmiyor. Bu bir "duygu istismarı/kullanımı" olmasın.

Evlilikte inanç ve düşünce anlaşması başta gelir. Alıştığı hayattan vazgeçemeyen insanlarla aynı çatı altında yaşamak kalıcı olmaz.

Belki ilk başta oruçta ve namazda zorlanır ama yavaş yavaş yapmaya, uygulamaya başlarsa zaman içinde benimser ve alışır. Fakat sadece üzülmek ve ağlamak bir sonuca vardırmaz.

Birinci derecede önceliğiniz, beklentiniz ve istedikleriniz oruç ve namaz ise artık gerisini düşünmeye ihtiyaç kalmamış. Yanlış bir şey yapmış değilsiniz.

Bugün gazetesi