TÜRKİYE VE KONYA GERÇEK BİR EĞİTİMCİYİ AYKUT DEMİRBAĞ’I KAYBETTİ
27 Nisan 2011 tarihinde okul çıkışı çok sevdiği voleybol maçında kalbine yenik düştü Aykut Abi. Mimar Sinan İlköğretim Okulunda bir yılı aşkın bir süredir okul müdürlüğü yapıyordu. ‘O’ndan geldik dönüş O’nadır yiğit’ derken, vefat haberini alınca aşağıdaki satırlar düştü dilimden…
Sözlerini hep kendine saklardı, sözleri gelir dilinin ucuna lakin söylemezdi, kırar diye birilerini, birilerini gözetirdi hep…
Yutkunmasıyla bilinirdi, en çok sevdiği diyalogu davranışlarıyla gösterirdi. Ortalık buz gibi soğurken o patlayacak silahların önüne geçerdi.
Eğitimciydi, kendisini eğitirdi en çok. Her şeyden önce kendisini eğitmesi gerektiğine inanırdı insanların.
Vatanseverdi. Gerçek bir vatansever… Hiç lafta kalmazdı vatanseverliği. Lafla peynir gemisi yürüten sözde milliyetçilerden değildi.
Bu milletin hayrına çivi çakan herkesi severdi. Hiçbir siyasiye taraf olmaz ama her siyasetçinin vatana millete katkısının hakkını da teslim ederdi.
O soğuk yüzüne yansıyan içten ve sıcak kelimelerini herkes hissedemezdi. Dik dururdu en zor zamanlarda.
Haksızlık gördüğü zaman, eliyle, olmazsa diliyle daha da olmazsa kalbiyle buğz ederdi.
Allah’a inan herkes cennete gitsin isterdi. Bir Hz. Ebubekir tavrıyla cennet herkesin olsun isterdi. Kendisine emanet edilen çocuklara her şeyden önce Allah rızasını gözeterek yaklaşır onları Allah’ın bir emaneti olarak görürdü.
Asıl amacı üzüm yemek olan her kesime sıcak bakardı, bağcının dövülmesi yönünde hareket edenlere karşı koyardı tüm gücüyle.
Güz gibi adamdı, adamdı yani, güz mevsimi gibi dökerdi yapraklarını, yapraklar dökülür, yağmurlar yağar ama o içten içe yeşertirdi umutlarını.
Kuru laf kalabalığı yapanlardan uzak durur, duruşuyla yanında kimse kuru laf kalabalığı yapmaya cesaret edemezdi.
Nitelikli bir yalnızlıktı onunkisi.
Her şeye rağmen gülmeyi başarırdı. Dünya boş değil, dünya bir tarla, dünya bir eylem yeri, dünya sebebsiz değil derdi.
Doymadı dünyaya, belki de doymak istemedi, kim bilir?
Geride gözyaşı bıraktı, hüzün bıraktı, acı bıraktı.
El attığı her işi başarıyla götürürken yenik düşmedi kibrine. Kibrine yenik düşmedi ama kalbine yenik düştü.
Aykut DEMİRBAĞ, gittin, artık yoksun…
Konya ve Türkiye gerçek bir eğitimci, gerçek bir vatansever kaybetti.
Ruhun şad olsun.
Allah’ım mekânını Cennet etsin.
Mustafa SÜS
