Gerçekten özel bir durumdur, boşanmış ailenin çocuğu olmak. Anne ve baba bu konuda ne denli hassas davranırlarsa bu durumun çocukta bırakacağı etki o denli az olur. Ancak tamamen sıfıra inmez. Anne ve baba çocuk için iki temel yapı taşı. Çocuğu dayandığı ve bu sebeple kendini güçlü, özgüvenli, rahat ve güvende hissettiği iki birey. Ve bu iki bireyin birbirinden kopması çocuk için aşılması ve anlaşılması güç duygular oluşturur. Bu dönemde çocuğun neler hissettiği anlaşılabilirse çocuğa yaklaşım tarzı ona göre belirlenir. Ve boşanmanın çocukta oluşturması muhtemel tahribat en aza indirgenir. Anne-babası ayrılan çocuk neler hisseder?
1. Boşanma ile birlikte çocuk bir boşluktaymış gibi hisseder kendini. ‘Neler oluyor?’ diye düşünür. Ve süreci anlamlandırmakta zorluk çeker.
2. Gerilim içinde olabilir. Ve bunu öfke duyguları içinde dışarı yansıtabilir. Agresifleşebilir. İnsanları sevmeyebilir.
3. Bir suçlu aramaya başlar. Ona göre suçlu ya annesidir, ya babasıdır veya kendisidir. 4. Çevreye ve kendisine olan güveni zedelenir.
5. Gelecek kaygısı taşır. “Şimdi bana ne olacak?”, “Kiminle birlikte yaşayacağım?” “Bir daha annemi-babamı göremeyecek miyim?”, “Artık harçlıklarımı kim verecek?” gibi her mevzu çocukta kaygı oluşturur.
6. Yalnızlık duygusu içindedir.
7. Mutsuzdur. Çevresindeki farklı olaylar bile onu mutlu etmeye yetmeyebilir.
8. Anne ve babayı sürekli bir araya getirmek ister.
9. Genellikle çevresindeki diğer insanlarla bunu paylaşmak istemez ve bu sebeple yalana bile başvurabilir.
10. Özellikle ergenlik döneminde utanma duygusu oluşturabilir.
AİLEM.ZAMAN
