O - Ö - P Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları Haberi | HaberGO.Com - Habere Giden Yolunuz

İsim	Anlamı	Kökeni
Nuşin:	Tatlı, hoş, güzel.	Farsça
Nuşirevan	İran'da 531-579 yıllan arasında hükümdarlık etmiş ve doğruluğuyla şöhret bulmuş olan	Farsça
Nusrettin	1. Dinin yardım ettiği. 2. Dinin başarılı temsilcisi.	Arapça
Nutki	Söz, lakırdı, konuşma. Nutuk, söylev, söyleyen.	Arapça
Nuyan	Şehzade, prens.	Farsça
Oba	1. Çadırlarda yaşayan göçebe ailelerin meydana getirdiği topluluk. 2. Genellikle bölm	Türkçe
Oben	erkek deve	Bilinmiyor
Obuz	1. Su kaynağı. 2. Akarsulardan oluşan küçük derecik. 3. İki derenin birleştiği dar ye	Türkçe
Öcal	.Yapılan kötülüğün acısını çıkar, öcünü al.	Türkçe
Öcalan	İntikam alan.	Türkçe
Odhan	Atak, hareketli ve canlı lider.	Türkçe
Odkan	1. Canlı, coşkulu kimse. 2. Ateş kanlı. 3. Atak. Delidolu	Türkçe
Odman	Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.	Türkçe
Oflas	(bkz. Oflaz).	Türkçe
Oflazer	Oflaz er. Gürbüz, becerikli, eksiksiz, yiğit.	Türkçe
Ogan	(bkz. Okan).	Türkçe
Oganer	Oğan er.	Türkçe
Oğansoy	Oğan soy.	Türkçe
Ögeday	1. Çok akıllı, bilgili. 2. Moğol hükümdarı Cengiz Han'ın oğlu.	Türkçe
Öger	Akıllı, bilgili kimse.	Türkçe
Ögetürk	Akıllı, bilgili Türk.	Türkçe
Oğuç	1. Oymak. Hısım, akraba. 2. Bereket.	Türkçe
Oğur	1. Uğur. 2. Samimi, içten dost. 3. Bir şey yapabilmek için ele geçen zaman ya da elve	Türkçe
Oğuralp	Samimi, içten yiğit.	Türkçe
Oğurata	Uğurlu ata.	Türkçe
Oğuş	Erkek çocuk.	Türkçe
Oğuz	1. Mübarek, saf ve iyi yaratılışlı. 2. Genç, sağlam, güçlü. 3. Anlayışı kıt, bön. 4.	Türkçe
Oğuzalp	Oğuz boyundan, yiğit, savaşçı.	Türkçe
Oğuzata	1. Oğuz'a mensup, güçlü yiğit baba. 2. Oğuz kahramanı.	Türkçe
Oğuzbala	1. Oğuz çocuğu. 2. Yiğit gürbüz çocuk.	Türkçe
Oğuzbay	Oğuz bay.	Türkçe
Oğuzcan	Oğuz can.	Türkçe
Oğuzer	Oğuz er.	Türkçe
Oğuzhan	1. Yiğit han, hakan. 2. Oğuz boylarının efsanevi kahramanı.	Türkçe
Oğuzkan	Damarlarında Oğuz kanı taşıyan.	Türkçe
Oğuzman	Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.	Türkçe
Oğuztan	Görkemli, aydınlık.	Türkçe
Oğuztüzün	1. Sağlam, yiğit. 2. Yumuşak huylu, sakin.	Türkçe
Okan	1. Anlayışlı. Anlama, öğrenme. 2. Tanrı, oğuz.	Türkçe
Okanalp	1. Anlayışlı yiğit. 2. Tanrısal gücü olan yiğit.	Türkçe
Okanay	Okan ay.	Türkçe
Okandan	Tanrı'dan gelen, Tanrı'nın verdiği.	Türkçe
Okaner	(bkz. Okanalp).	Türkçe
Okatan	Ok atan.	Türkçe
Okatay	Ok atay.	Türkçe
Okbaş	Ok baş.	Türkçe
Okboğa	Hızlı ve boğa gibi güçlü.	Türkçe
Okbudun	Birlik içinde olan. Dürüst soya mensup.	Türkçe
Okcan	Canlı, hareketli canı tez.	Türkçe
Okçun	Uzak, öte, uzakta bulunan.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Okdağ	Ok dağ.	Türkçe
Okdemir	1. Demir gibi sağlam ve atak. 2. Demirden yapılmış ok.	Türkçe
Öke	(bkz. Öge).	Türkçe
Oker	Hızlı, canlı, hareketli kimse.	Türkçe
Okergün	Ok ergin.	Türkçe
Okgüç	Ok gibi güçlü ve hızlı.	Türkçe
Okhan	Hızlı, atak ve güçlü lider, han.	Türkçe
Okkan	Ok kan.	Türkçe
Ökkeş	1. Erkek örümcek. 2. Bir dağ adı.	Arapça
Öklü	Akıllı.	Türkçe
Okman	1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu. Kemankeş.	Türkçe
Ökmen	Akıllı, zeki, bilgili kimse.	Türkçe
Ökmener	Akıllı, bilgili kimse.	Türkçe
Okşak	1. Benzeyiş. 2. Benzeyen, andıran.	Türkçe
Oksal	Ok sal.	Türkçe
Oksalmış	Ok atmakla meşhur.	Türkçe
Oksar	Ok atışına hazırlan.	Türkçe
Oksay	Ok ve Say'dan birleşik isim.	Türkçe
Oksev	Ok ve Sev'den birleşik isim.	Türkçe
Okseven	Ok seven.	Türkçe
Oksu	Hızlı ve düzenli akan su.	Türkçe
Oktan	Ok tan.	Türkçe
Oktar	Ok tar.	Türkçe
Oktay	Öfkeli, sinirli, kızgın.	Türkçe
Öktem	Güçlü, onurlu, gösterişli, korkusuz.	Türkçe
Öktemer	(bkz. Öktem).	Türkçe
Ökten	Akıllı, bilgili, fazıl, kahraman, cesur.	Türkçe
Oktuğ	Ok tuğ.	Türkçe
Oktuna	Ok tuna.	Türkçe
Oktüre	Ok türe.	Türkçe
Oktüremiş	Ok türemış.	Türkçe
Öktürk	Akıllı, güçlü Türk.	Türkçe
Okuş	1. Zeka, akıl, anlayışlılık (Öküs'ten). 2. Çağrı, davet.	Türkçe
Okuşlu	Zeki, akıllı, anlayışlı.	Türkçe
Okutan	Eğitici, öğretmen.	Türkçe
Okutman	Okutan, öğreten, öğretmen.	Türkçe
Okuyan	1. Okumayı seven. 2. Çağıran, davet eden.	TüTürkçe
Okyalaz	Ateş gibi canlı ve çabuk.	Türkçe
Okyan	Ok yan.	Türkçe
Okyar	Ok yar.	Türkçe
Okyay	Ok yay.	Türkçe
Olcayto	Bahtı açık, talihli	Türkçe
Olcaytu	Bahtlı, şanslı, talihli.	Türkçe
Olcaytuğ	(bkz. Olcaytu).	Türkçe
Oldaç	Şişman, büyümeye, gelişmeye elverişli olan.	Türkçe
Olgaç	Olgun, yetişkin, iyi gelişmiş.	Türkçe
Olguner	Olgun er. Yetişmiş, iyi gelişmiş kimse.	Türkçe
Olgunsoy	Tanınmış soydan gelen.	Türkçe
Olgunsu	Olgunsu	Türkçe
Olsar	Adın duyulsun.td>	TüTürkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Olyarcan	Eski rumca’ da sevilen beğenilen kişi anlamına gelmektedir.	Rum
Ömer	İslam Devleti'nin II. Halifesi Ömer b. Hattab. Dünya durdukça adaletinden dolayı onda	Arapça
Ömüral	Uzun ömürlü ol.	Arapça-Türkçe
Önal	İleri git, lider ol anlamında.	Türkçe
Onaran	1. Düzelten, yararlı bir duruma getiren. İyileştiren, tedavi eden. 2. Başaran, bitire	Türkçe
Onatkan	Onat kan. Temiz, dürüst soydan gelen.	Türkçe
Onatsü	Güzel, dürüst asker. Nitelikli asker.	Türkçe
Onbulak	On bulak.	Türkçe
Öncübay	Klavuz, rehber, önder kişi.	Türkçe
Önder	Bir davada, fikri siyasi bir harekette önde giden, önayak olan, kitleyi idare eden ki	Türkçe
Ongar	Kurtuluş.	Türkçe
Ongay	Kolay.	Türkçe
Öngel	Ağır başlı.	Türkçe
Ongunalp	Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.	Türkçe
Onguner	Gelişmiş, gürbüz genç.	Türkçe
Ongüneş	Ongün-eş.	Türkçe
Ongunsu	Bol ve gür akan su.	Türkçe
Öngüt	1. Saklanarak yanaşma, izinden yürüme. 2. Hücum etmek için elverişli yer.	Türkçe
Önkal	Ön kal.	Türkçe
Önsal	Ön sal.	Türkçe
Önsoy	İlk soy.	Türkçe
Onuk	Sevgili, aziz.	Türkçe
Onuker	Onuk er. Sevilen, sevgili insan, saygı değer.	Türkçe
Onuktekin	Sevilen, sayılan güvenilir, emin insan.	Türkçe
Onultan	İyileştiren, düzelten, sağlığına kavuşturan.	Türkçe
Onur	1. İnsanın kendisine karşı duyduğu saygı. 2. Başkalarının gösterdiği saygının dayandı	Türkçe
Onurad	Onuruyla tanınmış ad.	Türkçe
Onural	Şan, şeref kazan.	Türkçe
Onuralp	Onuruyla tanınmış kimse. Yiğit ve onurlu.	Türkçe
Onurcan	Onur ve can kelimelerinin birleşiminden meydana gelmiştir.	Türkçe
Onurhan	Onurlu han, hükümdar.	Türkçe
Onurkan	Onurlu, soylu kandan gelen.	Türkçe
Onursal	Onurla ilgili. Saygı için verilen san.	Türkçe
Onursan	Onuruyla tanınmış, şerefli.	Türkçe
Onursay	Onur say.	Türkçe
Onursev	Onur sev.	Türkçe
Onursoy	Onurlu soydan gelen.	Türkçe
Onursu	Onur su.	Türkçe
Orak	1. Ekin biçme zamanı, hasat. 2. Ekin biçme aracı.	Türkçe
Oral	Kuleyi, şehri ele geçir, zaptet.	Türkçe
Oralmış	Kale, şehir almış.	Türkçe
Oran	1. Ölçü, nispet, derece. Ölçülü, hesaplı. 2. Tahmin. 3. Anlayışlı. 4. Abartma, abartı	Türkçe
Orbay	Ordu komutanı. Ordu beyi.	Türkçe
Orbek	Şehir beyi.	Türkçe
Orbey	Bekçi muhafız.	Türkçe
Orcan	1. Bey can. 2. Üstün, kıdemli kişi.	Türkçe
Orcaner	(bkz. Orcan).	Türkçe
Orçun	Ardıllar, halefler.	Türkçe
Örenel	Cömert ve geniş el.	Türkçe
Örener	Geniş, güven veren yiğit.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Örengül	Yaban gülü.	Türkçe
Örgen	1. Organ. 2. İnce halat, urgan.	Türkçe
Orgun	Gizli saklı.	Türkçe
Orgunalp	Orgun alp.	Türkçe
Orguntay	Orgun tay.	Türkçe
Orhan	Şehrin yöneticisi, hakimi. Orhan Gazi: Osmanlı imparatorluğunun ikinci padişahı.	Türkçe
Orhon	(bkz. Orhun).	Türkçe
Orhun	1. Orta Asya'da bir ırmak. 2. Orta Asya Türklerinin kullandığı en eski yazı. 3. Yükse	Türkçe
Orkan	Or kan.	Türkçe
Orkun	(bkz. Or hun).	Türkçe
Orkut	Kutlu, uğurlu şehir.	Türkçe
Orkutay	Or kut ay.	Türkçe
Orsan	Yüce adı olan.	Türkçe
Örsel	Ör sel.	Türkçe
Ortaç	1. Tepe, ozanların bulunduğu. 2. Mirasçı. 3. Veliaht. 4. Sıfat fiiller.	Türkçe
Ortan	Ateş renginde kızıl tan.	Türkçe
Örtün	Ortanca kardeş.	Türkçe
Ortunç	Ateş renginde tunç.	Türkçe
Oruç	İslam'ın beş şartından birisidir. Tan yerinin ağarmasından güneş batana kadar Allah r	Türkçe
Oruk	l. Aile, oymak. Göçmen olarak gelip bir yere yerleşen. 2. Yol, çare, imkan.	Türkçe
Orun	1. Özel, yer. Önemli bir görevlinin çalıştığı yer, makam. 2. Gizli, habersiz. 3. Huy,	Türkçe
Orus	Eski uygur adlarındandır. "Talih, baht, saadet" anlamındadır.	Türkçe
Oruz	Düşün, düşünce.	Türkçe
Oskan	Akıllı.	Türkçe
Osman	1. Bir tür kuş ya da ejderha. 2. Hz. Muhammed (s.a.s)'in damadı ve Hz. Ömer'den sonra	Arapça
Otaran	Hayvanları otlatan çoban.	Türkçe
Ötüken	1. Oğuz destanında Tiyenşan dağlarıyla Orhun havzası arasında bulunduğu belirtilen, o	Türkçe
Öveç	2, 3 yaşındaki erkek koyun.	Türkçe
Oyalp	Oy alp.	Türkçe
Oyanalp	Oğan alp. Güçlü yiğit.	Türkçe
Oyhan	Oy han.	Türkçe
Oykan	Oy kan.	Türkçe
Oykut	Oy kut.	Türkçe
Oyman	Görüş, düşünce sahibi.	TüTürkçe
Öymen	Evcimen, evine bağlı.	Türkçe
Oytunç	Oy tunç.	Türkçe
Özak	Öz ak. Özü temiz, doğru kimse.	Türkçe
Özakan	Öz akan.	Türkçe
Özakın	Öz akın.	Türkçe
Özakıncı	Öz akıncı.	Türkçe
Özaktuğ	Beyaz tuğ.	Türkçe
Özal	Öz al.	Türkçe
Özalp	Özünde yiğit olan kimse.	Türkçe
Özalpman	Özünde yiğit olan kimse.	Türkçe
Özalpsan	Yiğitliğiyle tanınan kimse.	Türkçe
Özaltay	Altaylara mensup. Öztürk.	Türkçe
Özaltuğ	Kırmızı tuğ.	Türkçe
Ozan	1. Şiir yazan, şair. Halk şairi. 2. Şakacı, tatlı, güzel konuşan.	Türkçe
Ozanalp	Şiir söyleyen tatlı dilli yiğit.	Türkçe
Ozaner	Ozan er.td>	TüTürkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Ozansoy	Güzel konuşan, şiir yazan bir soydan gelen.	Türkçe
Ozansü	Güzel konuşan, şiir yazan asker.	Türkçe
Özarkın	Öz arkın.	Türkçe
Özaslan	Aslan gibi güçlü, soylu kimse.	Türkçe
Özata	Ata ve Öz kelimelerinden birleşik isim.	Türkçe
Özatay	Özü herkesçe tanınan kimse.	Türkçe
Özbala	Öz çocuk.	Türkçe
Özbaş	Öz baş.	Türkçe
Özbatu	Öz batu.	Türkçe
Özbay	Yiğit, Türk Alpi.	Türkçe
Özbekkan	Özbek soyundan gelen.	Türkçe
Özberk	Özü güçlü kimse.	Arapça-Farsça
Özbey	(bkz. Özbay).	Türkçe
Özbir	Soy, temel, asıl birliği.	Türkçe
Özboğa	Öz boğa.	Türkçe
Özçam	Öz çam.	Türkçe
Özcebe	Zırh, cevşen, silah, mühimmat işleriyle uğraşan.	Türkçe
Özçelik	Özü çelik gibi sert ve güçlü.	Türkçe
Özçevik	Canlı, çevik, hareketli kimse.	Türkçe
Özçın	Özü doğru, saf, temiz kimse.	Türkçe
Özçınar	Öz çınar.	Türkçe
Özdağ	Öz dağ.	Türkçe
Özdamar	Öz damar.	Türkçe
Özdeğer	Bir şeyin gerçek değeri.	Türkçe
Özdek	1. Temel, esas, kök. 2. İç, öz, çekirdek. 3. Madde.	Türkçe
Özdemir	Özü demir gibi güçlü.	Türkçe
Özdener	Özden er.	Türkçe
Özdil	Gönülden, içten.	Türkçe
Özdilmaç	Tercüman, çevirmen.	Türkçe
Özdinç	Özlü, canlı, dinç olan kimse.	Türkçe
Özdinçer	Özü canlı, dinç olan kimse.	Türkçe
Özdoğa	Gerçek, bozulmamış tabiat.	Türkçe
Özdoğal	Öz doğal.	Türkçe
Özdoğan	Öz doğan.	Türkçe
Özdoğru	Özünden temiz, dürüst kimse.	Türkçe
Özdoru	Öz doru.	Türkçe
Özdoruk	Zirve. Yüksek şahsiyet.	Türkçe
Özduran	Öz duran.	Türkçe
Özdurdu	Öz durdu.	Türkçe
Özduru	Özü duru, katıksız olan.	Türkçe
Özekan	Öze kan.	Türkçe
Özenç	Halk ağzında istek, imrenme anlamındadır.	Türkçe
Özender	Ender bulunan yaratılışta olan, değerli.	Türkçe
Özengin	Özü engin, geniş ve derin.	Türkçe
Özenli	Özenle çalışan kimse.	Türkçe
Özercan	Özer can.	Türkçe
Özerdal	Öz er dal.	Türkçe
Özerdem	Bütün erdemleri özünde toplayan.	Türkçe
Özerdim	Özüne erdim, ulaştım.	Türkçe
Özerdinç	Özünde canlı, dinç olan erkek.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Özerek	Asıl amaç, ulaşılmak istenen şey.	Türkçe
Özerhan	Yiğit, cesur han.	Türkçe
Özerk	Kendi kendini yönetme yetkisi olan.	Türkçe
Özerkin	Özgür, güçlü kimse.	Türkçe
Özerkmen	– Özünde güçlü olan.	Türkçe
Özerman	1. Bir şeyi çok isteyen. 2. Pişmanlık duyan.	Türkçe
Özerol	Gerçek yiğit ol.	Türkçe
Özertan	Öz ertan.	Türkçe
Özertem	Özünde erdemli olan.	Türkçe
Ozgan	Öne geçen, kazanan, başarılı.	Türkçe
Özgebay	İyi, güzel, yürekli erkek.	Türkçe
Özgeer	İyi güzel erkek.	Türkçe
Özgenalp	Sakin, ağırbaşlı yiğit.	Türkçe
Özgenç	Öz genç.	Türkçe
Özgener	(bkz. Özgenalp).	Türkçe
Özgiray	Kuvvetli, kudretli yiğit. Kırım hanlarının kullandığı isimlerden.	Türkçe
Özgüç	Temel güç. Ana kuvvet.	Türkçe
Özgüner	Öz güner.	Türkçe
Özgürcan	Özgürlüğüne düşkün kimse.	Türkçe
Özgürel	Özgür davranan kimse.	Türkçe
Özhakan	Hakan soyundan gelen.	Türkçe
Özhan	Hükümdar soyundan gelen.	Türkçe
Özilhan	Ülkenin hanı, reisi.	Türkçe
Özilter	Yurdun gerçek savunucusu, koruyucusu.	Türkçe
Özinal	Gerçek arkadaş, dost.	Türkçe
Özkan	Temiz kan, soylu kimse.	Türkçe
Özkar	Öz kar.	Türkçe
Özkaya	Öz kaya.	Türkçe
Özkayra	İçten gelen bağış, iyilik.	Türkçe
Özkent	Öz kent.	Türkçe
Özker	Sağlam, temiz yürekli er.	Türkçe
Özkoç	Cesur, savaşkan yapılı..	Türkçe
Özkök	1. Esas, temel, kaynak. 2. Neslin geldiği soy ağacı.	Türkçe
Özkul	Gerçek kul. Hakkıyla ibadet eden kul.	TüTürkçe
Özkurt	Öz kurt.	Türkçe
Özkut	Kutsanmış, kadr sahibi.	Türkçe
Özkutal	Gerçek mutluluk senin olsun.	Türkçe
Özkutay	Özü uğurlu ve ay gibi parlak olan.	Türkçe
Özkutlu	Kutlu olan şeyin kendisi. Özü kutlu, uğurlu olan.	Türkçe
Özkutsal	Öz kutsal.td>	Türkçe
Özler	Özleyen anlamındadır.	Türkçe
Özlü	1. Özü benliği olan. 2. İçten gerçek. 3. Verimli.	Türkçe
Özlüer	Şahsiyet sahibi, olgun kişi.	Türkçe
Özmert	Mert yapılı.	Türkçe
Özmut	Yapısında mutluluk olan.	Türkçe
Özöğe	Bir şeyin aslı, özü.	Türkçe
Özoğul	Öz oğul.	Türkçe
Özoğuz	Oğuz'a mensup. Oğuz'a ait.	Türkçe
Özok	Özü ok gibi güçlü olan.	Türkçe
Özol	Özün değişmesin, göründüğün gibi ol.	TüTürkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Özönder	Gerçek önder.	Türkçe
Özozan	Gerçek şair.	Türkçe
Özpala	Pala gibi sert ve keskin kişilikli.	Türkçe
Özpeker	Özünde çok güçlü olan yiğit.	Türkçe
Özpolat	Özü çelik gibi sağlam olan.	Türkçe
Özşahin	Şahin gibi güçlü, atak, çabuk yapılı.	Türkçe
Özşen	Şen yapılı.	Türkçe
Özsüer	(bkz. Özsü).	Türkçe
Özsungur	Sakin, soğukkanlı yapısı olan.	Türkçe
Öztan	Karanlığı bitiren, aydın başlangıç.	Türkçe
Öztanır	Gerçeği ayırabilen.	Türkçe
Öztarhan	1. Büyük nüfuz sahibi. 2. Komutan, han. 3. Toprak zengini. (bkz. Tarhan).	Türkçe
Öztaş	Öz taş.	Türkçe
Öztay	Öz tay.	Türkçe
Öztaylan	(bkz. Taylan).	Türkçe
Öztek	Öz tek.	Türkçe
Öztekin	Yapısında emniyet ve güven taşıyan.	Türkçe
Öztimur	Özü demir gibi güçlü.	Türkçe
Öztin	Ruhun özü. Sağlam bir ruh yapısı olan.	Türkçe
Öztinel	Öz tinel.	Türkçe
Öztiner	Ruhsal yönden sağlıklı erkek. (bkz. Tiner).	Türkçe
Öztoygar	(bkz. Toygar).	Türkçe
Öztunç	Özü tunç gibi güçlü olan.	Türkçe
Öztürk	Özü sözü türk.	Türkçe
Özüak	Özü tertemiz olan kişi	Türkçe
Özüdoğru	Dürüst ve doğruluğu ilke edinen.	Türkçe
Özüpek	Ruhen güçlü.	Türkçe
Özver	Öz ver.	Türkçe
Özverdi	Öz verdi.	Türkçe
Özveren	Özveride bulunan, fedakar.	Türkçe
Özyürek	Güçlü korkusuz.	Türkçe
Padişah	Hükümdar.	Farsça
Paha	Değer, fîat, eder, tutar.	Türkçe
Pakalın	Dürüst, doğru iyi tanınmış kimseler.	Farsça-Türkçe
Pakan	1. Temizler, anlar. 2. Veliler, ermişler, evliya.	Farsça
Pakel	İyi işler yapan, doğru kimse.	Farsça-Türkçe
Paker	Temiz, dürüst, iyi kimse.	Farsça-Türkçe
Pakkan	Temiz soydan gelen kimse.	Farsça-Türkçe
Paksan	Temiz, doğru namuslu tanınmış kimse.	Farsça-Türkçe
Paksoy	Temiz soydan gelen.	Farsça-Türkçe
Paksu	Temiz su. Billur gibi arı duru, şahsiyetli.	Farsça-Türkçe
Paksüt	Sütü temiz.	Farsça
Pala	Kısa ve geniş kılıç.	Türkçe
Palatekin	Emniyet, güven ve cesaret telkin eden kişi.	Türkçe
Palatimur	Demir pala. Sert ve katı yapılı, güçlü.	Türkçe
Palay	Yedek at.	Farsça
Palaz	1. Kimi kuş yavrularının civcivlikten sonraki durumu. 2. Güzel, canlı, gürbüz, şişman	Türkçe
Pamir	1. Orta Asya'da yükseltisi 7000 m'yi geçen yüksek dağlık külle. 2. (Fars.) Dünyanın ç	Türkçe
Pamirhan	Pamir han.	Türkçe
Pars	Yırtıcı bir hayvan	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Polat	Çelik. Güç, kuvvet.	FaFarsça
Polatalp	Çelik gibi güçlü yiğit.	Türkçe
Polathan	(bkz. Polatalp).	Türkçe
Polatkan	Çelik gibi güçlü soydan gelen.	Türkçe
Polatkılıç	İyi cins çelikten yapılma kılıç.	Türkçe
Pozan	Üzüm bağı.	Türkçe
Pürdil	Yürekli, cesur.	Farsça
Pusat	Eski bir savaş aracıdır (silah) ve at, avrat, pusat üçlemesinin bir parçasını oluştur	Türkçe
Püser	Oğul, erkek çocuk.td>	Farsça