D - E - F Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları Haberi | HaberGO.Com - Habere Giden Yolunuz

İsim	Anlamı	Kökeni
Dahhak	Çok gülen, çok gülücü. Daha çok lakab olarak kullanılır.	Arapça
Dahi	Üstün zeka sahibi.	Arapça
Daim	Devamlı sürekli, her zaman.	Arapça
Dalan	1. Biçim, şekil. 2. İnce, narin, zarif.	Türkçe
Dalayer	Deniz adamı.	Türkçe
Daldal	Kahraman, yiğit-	Türkçe
Dalokay	Çok beğenilen.	Türkçe
Daman	1. Etek. 2. Bir dağ silsilesinin eteğinde uzanan bölge.	Farsça
Damir	1 Zayıf, ince. 2 Kalb. * Niyyet.	Osmanlıca
Damra	Peygamberimizin erkek süt kardeşinin ismidir. Anlamı bilinmiyor.	Arapça
Dana	1. Bilen, bilici, bilgin.	Farsça
Daniş	1. Bilim, bilgi, ilim. Ehl-i daniş: Bilgi sahipleri. Daniş-Merd: Bilgili, Tanzimattan	Farsça
Daniyal	Ben-i İsrail peygamberlerinden biri. "Tanrı benim yargıcımdır" anlamına gelir. İki ta	İbranice
Darcan	1. Aceleci, sıkıntılı. 2. Serçe.	Türkçe
Darekutni	Ebu'l-Hasen Ali b. Ömer. Tanınmış muhaddislerdendir (917-995) yıllan arasında yaşamış	Arapça
Darga	Başkan, lider.	Türkçe
Darimî	Ebu Muhammed b. Abdurrahman. Hadis bilgini. Müslim ve Ebu İsa hadislerini Darimi'den	Arapça
Davud	Kendisine kitap olarak Zebur'un gönderildiği büyük peygamberlerden biri. Kur'an-ı Ker	İbranice
Davut	Davut peygamberin adı	İbranice
Deha	Dahi, zekâca çok üstün olan	Türkçe
Demir	Dayanıklı ve kullanış sahası geniş, mavimsi esmer renkli bir maden.	Türkçe
Demirağ	– Demirden ağ.	Türkçe
Demiralp	Demir gibi sağlam ve yiğit.	Türkçe
Demiray	Demir gibi.	Türkçe
Demircan	(bkz. Demirağ).	Türkçe
Demirdelen	(bkz. Demirağ).	Türkçe
Demirel	Demir gibi güçlü eli olan.	Türkçe
Demirer	Demir gibi güçlü kimse.	Türkçe
Demirhan	Güçlü hükümdar.	Türkçe
Demirkan	Güçlü soydan gelen.	Türkçe
Demirman	Demir gibi güçlü sağlam kimse.	Türkçe
Demiröz	Özü demir gibi güçlü olan.	Türkçe
Demirşah	(bkz. Demirhan).	Türkçe
Demirtekin	(bkz. Demirhan).	TüTürkçe
Demirtuğ	(bkz. Demirtekin).	Türkçe
Demren	Okun ucuna geçirilen demir ya da kemik parçası.	Türkçe
Dengiz	(bkz. Deniz).	Türkçe
Dengizer	Denizci.	Türkçe
Denizalp	Yiğit denizci.	Türkçe
Denizcan	(bkz. Denizalp).	Türkçe
Denizer	Deniz adamı, denizci.	Türkçe
Denizhan	1. Denizlerin hakimi, yöneticisi. 2. Eski Türklerde Deniz tanrısı. İsim olarak kullan	Türkçe
Denizmen	Denizci, deniz adamı, denizi seven	Türkçe
Derbend	Kapılar kapısı.	Arapça
Derda	Anlamı konusunda bilgi sahibi olan ziyaretçilerimiz bizimle iletişim kurabilirler.	Arapça
Derkava	Afrika'nın kuzeybatısında, Fas-Cezayir'i içine alan müslüman tarikatların genel adı.	Arapça
Derkavi	Derkava'ya mensup. (bkz. Derkava).	Arapçatd>
Derman	1. İlaç. Çare. 2. Takat, kuvvet, güç.	Farsça
Derviş	1. Allah için alçakgönüllülüğü ve fukaralığı kabul eden veya bir tarikata bağlı bulun	Farsça
Devan	1. Koşan, seğirten, hızlı yürüyen. 2. Koşmak. Süratle, hızla gitmek.	FaFarsça

İsim	Anlamı	Kökeni
Devleddin	Dinin mutluluğu, uğuru, büyüklüğü. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.	Arapça
Devletşah	XV. yy. yetişen en tanınmış İran edebiyatçısı.	Farsça
Devran	1. Dünya, felek. 2. Zaman. 3. Talih, yazgı.	Arapça
Devrim	1. Hareket halinde bir şeyin bir eğri çizerek dönmesi, devretmesi. 2. Köklü değişikli	Türkçe
Devrimer	Devrimin askeri.	Türkçe
Diclehan	Dicle'nin hükümdarı.	Türkçe
Dihye	Dihye b. Halife. Kelbi kavmine ait, Hz. Rasûlullah (s.a.s)'ın ticaret ortağı. Hoş tav	Arapça
Dikçam	Çam gibi uzun. Metanetli.	Türkçe
Dikmen	1. Koni biçiminde sivri tepe. 2. Dağların en yüksek yeri. 3. Yayla.	Türkçe
Dilaver	Yiğit, yürekli.	Farsça
Dilazad	Gönlü bir şeyle ilgili olmayan, gönlü rahat. Özgür.	Farsça
Dilercan	Dilekte, istekte bulunan.	Farsça
Dilhan	Gönülden söyleyen, içten konuşan.	Farsça
Dilhun	İçi kan ağlayan.	Farsça
Dilmurat	Dili zengin.	Türkmence
Dilsafa	Gönlü şen, rahat, dertsiz.	Farsça
Dilşah	Gönül hükümdarı, şahı.	Farsça
Dilsaz	Gönül yapan.	Farsça
Dinç	Gücü kuvveti yerinde ve sağlıklı.	Türkçe
Dinçay	Kuvvetli ay.	Türkçe
Dinçer	Kuvvetli kimse, genç, erkek, yiğit.	Türkçe
Dindar	Allah'a inanmış, bağlanmış olan kimse.	Farsça-Arapça
Direm	1. Akça, para. 2. Gümüş para.	Farsça
Direnç	Karşı koyan kuvvet, mukavemet.	Türkçe
Dirican	Güçlü, canlı kimse.	Türkçe
Diriğ	Esirgeme, acıma.	Farsça
Dirsehan	Dede Korkut hikayelerinde, çocuğu olmadığı için hor görülen sonra da Boğaç Han adında	Türkçe
Dizdar	Kale muhafızı.	Farsça
Doğan	Kartalgillerden, alıştırılarak kuş avında kullanılan, yırtıcı bir kuş.	Türkçe
Doğanalp	(bkz. Doğan).	Türkçe
Doğanay	Ayın ilk günleri.	Türkçe
Doğanbey	Doğan gibi atik ve cesur bey. Doğan bey: Niğbolu kalesini haçlılara karşı koruyan Osm	Türkçe
Doğanbike	(bkz. Doğan).	Türkçe
Doğaner	Güçlü, kuvvetli, yiğit.	Türkçe
Doğangün	Sabahın ilk ışıklan.	Türkçe
Doğanhan	(bkz. Doğanbey).	Türkçe
Doğanten	Şafak vakti.	Türkçe
Doğay	Ayın doğması.	Türkçe
Doğu	1. Doğma bölgesi. 2. Güneşin doğduğu yön, şark.	Türkçe
Doğuhan	Doğu ülkesinin hükümdarı, hakimi.	Türkçe
Doğukan	(bkz.. Doğuhan).	Türkçe
Doruk	Tepe, ağaç tepesindeki körpe filiz.	Türkçe
Dücane	sahabe-i kiramdan önemli bir şahsiyetin adı.	Arapça
Duhan	Kuran-ı kerimdeki anlamı kıyamet günü çıkacak duman	Arapça
Dumrul	Dede Korkut hikayelerinde geçen bir kahramanın adı.	Türkçe
Dündar	1. Eski Fars hükümdarı. 2. Arkayı gözeten, koruyan asker.	Farsça
Durak	1. Yolu taşıyan araçların düzenli olarak durdukları yer. 2. Durma, dinlenme. 3. Cümle	Türkçe
Durali	(bkz. Dursunali).	Türkçe
Duran	Hareketsiz halde bulunan, sabit.	Türkçe
Durcan	Canlı kal, ömrün uzun olsun.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Durhal	Hal üzere kal, olduğun gibi kal	Türkçe
Durkaya	Çocukları devamlı ölen ailelerin yeni doğan çocuklarına verdikleri isim.	Türkçe
Durmuş	(bkz. Dursun).*	Türkçe
Durna	Bir cins kuş. Turna.	Türkçe
Dursun	Çocukları devamlı ölen ailelerin yeni doğan çocuklarına verdikleri ad.	Türkçe
Dursunali	Kız çocuğu olmayan ailelerin en son doğan erkek çocuklarına verdikleri isim.	Türkçe-Arapça
Durualp	Özü temiz yiğit.	Türkçe
Durucan	(bkz. Durualp).	Türkçe
Duruhan	(bkz. Durualp).	Türkçe
Durukan	(bkz. Durualp).	Türkçe
Durul	1. Berrak, saf duruma gel. 2. Dibe çöken şey, tortu.	Türkçe
Durusan	Temiz olarak tanınmış kimse.	Türkçe
Dürüst	1. Doğru, düzgün, sağlam. 2. Bütün, tam.	Farsça
Duyal	Duygulu, duyarlı, çabuk duygulanan	Türkçe
Eban	Eban b. Osman b. Affan: Hz. Osman'ın üçüncü oğlu olup valilik etmiştir. Cemel vakasın	Arapça
Ebbedullah	Allah ebedi eylesin, daim eylesin.	Arapça
Ebecen	Akıllı çocuk.	Türkçe
Ebher	En parlak.	Arapça
Ebra	1. Ürkme, kaçma. 2. Birden bire ölme.	Arapça
Ebu	Baba, ata. (bkz. Ebi, peder).	Arapça
Ebu Ali Sina	(İbn Sina). Ali Sina'nın babası anlamında. Ünlü Türk bilgini.	Türkçe
Ebu Cehil	(Ebu'l-Hakem Amr b. Hişam b. el-Muğire) İslam'ın doğuşunda müslümanların en büyük düş	Arapça
Ebu Davud	Süleyman b. el-Eşas es-Sicistani. Kütüb-i Sitte'den birisi olan Sünen-i Ebu Davud'un	Arapça
Ebu Eyyub El-Ensari	Asıl adı Halid b. Seyd'dir. Sahabedendir. Rasûlullah Medine'ye geldiğinde ilk önce on	Arapça
Ebu Hanife	(Nu'man b. Sabit). Hanefi mezhebinin kurucusu. Müetehid, alim. (Küfe 699-Bağdat 787).	Arapça
Ebu Hureyre	Suffe ashabındandır. Birçok hadis rivayet etmiştir.	Arapça
Ebu Ubeyde B. El-Cerrah	(571-639) (Amr b. Abdullah). İslami ilk kabul eden sahabelerden biri. Cennetle müjdel	Arapça
Ebu Zer	Altın sahibi, servet ve zenginlik sahibi.	Arapça
Ebu Zer El-Gıfari	-Sahabedendir.	Arapça
Ebubekir	Deve yavrusunun babası. Hulefa-i Raşidin'in ilkidir. Hz. Ebubekir'in lakabı. Rasûlull	Arapça
Ecemiş	Çok bilmiş.	Türkçe
Ecer	Yeni, güzel, iyi.	Türkçe
Ecir	1. Bir iş ya da emek karşılığı verilen şey. 2. Sevap. 3. Aziz sevgili.	Arapça
Ecved	1. En iyi olan. 2. Eli açık cömert. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak okunur.	ArArapça
Edebali	(Öl: 1325). Osman Gazi'nin kayınpederi ve hocası. Osmanlı imparatorluğunun kuruluşund	Türkçe
Edgü	İyi.	Türkçe
Edgüalp	İyi yiğit.	Türkçe
Edgüer	(bkz. Edgü).	Türkçe
Edgükan	(bkz. Edgü).	Türkçe
Edhem	Karayağız at. -Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. İbrahim Edhem: İsla	Arapça
Edib	1. Edepli, terbiyeli, zarif, nazik. 2. Edebiyatla uğraşan kimse. Türk dil kuralı açıs	Arapça
Edim	Fiil, amel.	Arapça
Edip	Edepli terbiyeli / Edebiyatla ilgilenen kişi	Bilinmiyor
Ediz	1. Yüksek, yüksek yer. 2. Ulu, yüce, değerli.	Türkçe
Edris	(bkz. İdris).	Arapça
Efadil	Pek mümtaz olanlar, çok bilgililer.	Arapça
Efahim	En ulu, pek büyük ve saygıya layık kimseler.	Arapça
Efazıl	(bkz. Efadıl).	Arapça
Efe	1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı.	Türkçe
Efecan	Afacan, hareketli, ele avuca sığmaztd>	TüTürkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Efecan / Afacan	Hareketli, ele avuca sığmaz, akıllı	Türkçe
Efekan	Efe soyundan gelen.	Türkçe
Efendi	1 . Günümüzde bey unvanından farklı olarak özel adlardan sonra kullanılan ikinci dere	Türkçe
Efgan	Figan, ağlayıp inleme, feryat.	Farsça
Efgen	1. Düşüren, yıkan, yere atan. 2. Alıcı, yakıcı, düşürücü. (bkz. Figen).	Farsça
Efkar	1. Düşünceler. 2. İç sıkıntısı, kaygı.	Arapça
Efken	Düşkün.	Farsça
Eflak	1. Semalar, felekler, yükler, küreler, zamanlar. 2. Bahtlar, talihler, kaderler.	Arapça
Eflaki	Gökte oturan melek. Eflaki Şemseddin Ahmet Dede: (1360). Osmanlı sufi ve yazar. Mevla	Arapça
Eflatun	1. Açık mor. 2. Aristo'nun hocası, Sokrat'ın talebesi, ünlü Yunan filozofu.	Yunanca
Efrahim	Hz. Yusuf un ikinci oğlu. Orta Filistin'de yerleşen İsrail kabilesine adını verdiği s	İbranice
Efras	Atlar, beygirler, kısraklar.	Arapça
Efrasiyap	Turan Türkleri büyük kahraman kağanının Farsça adı. Alp er Tonga asıl adıdır. Büyük İ	Farsça
Efridun	Cemşid soyundan anlayış ve zekasıyla meşhur bir İran hükümdarı.	Farsça
Eftal	En değerli en yüksek.	Arapça
Egehan	Engin denizlerin hükümdarı	Türkçe
Egemen	Hakim, hüküm süren karşılığı olarak kullanılan bu kelime, hem kök, hem de ek olarak y	Türkçe
Egesel	(bkz. Ege).	Türkçe
Eğilmez	Başkalarının baskısını ve üstünlüğünü kabul etmeyen, baş eğmeyen.	Türkçe
Eğin	sırt, arka.	Türkçe
Ehil	1. Sahip, malik. 2. Becerikli, yetenekli. 3. Karı-kocadan her biri.	Arapça
Ehlimen	inançlı inanan kimse.	Arapça
Ehlullah	1. Allah'ın adamı, veli, evliya. 2. Allah'a teveccüh etmiş, kulluğunu yanlız ona yöne	Arapça
Ejder	Bir masal yaratığı, korkulan, güçlü	Bilinmiyor
Ekabir	Rütbece, görgü ve faziletçe büyük olanlar, devlet ricali.	Arapça
Ekber	Daha büyük, çok büyük, en büyük, pek büyük, azam. -Allah'ın sıfatlanndandır. Kur'an-ı	Arapça
Eke	1. Bilgili, deneyli, olgun. 2. Kurnaz, açıkgöz. 3. Bilmiş çocuk. 4. Dahi.	Türkçe
Ekemen	(bkz. Eke).	Türkçe
Eker	Toprakla uğraşan.	Türkçe
Ekiner	(bkz. Ekin).	Türkçe
Ekmel	l. Daha, pek kamil, mükemmel ve kusursuz olan. 2. En uygun, en eksiksiz. 3. Ekmel-i E	Arapça
Ekmeleddin	1. Dinin en olgunu, en olgunlaştırdığı isim. 2. Dinin tamamı. Türk dil kuralı açısınd	Arapça
Ekrem	1. Daha, en kerim. 2. Çok şeref sahibi, pek cömert, çok eli açık. Ekremü'l-Ekremin: C	Arapça
Ekvan	Varlıklar, alemler, dünyalar. (bkz. Evren).	Arapça
Elçi	1. Başka bir devlet nezdinde devletini temsil eden kişi. 2. Sefir. 3. Allah'ın gönder	Türkçe
Eldar	Yurt sever, ülkesine bağlı. Bu ismin anlamı konusunda daha fazla bilgiye sahipseniz b	Azerice
Eldem	Sevimli, cana yakın	Bilinmiyor
Eldemir	Demir gibi güçlü el.	Türkçe
Elfaz	Sözler, sözcükler.	Arapça
Elgin	Garip, yurdundan ayrılmış.	Türkçe
Elyesa	Kur'an-ı Kerim'de adı geçen bir peygamber.	Arapça
Eman	1. Emniyet. 2. Himaye, masuniyet. Güvence. Müslüman her ferde eman verebilir.	Arapça
Emanetullah	Allah'ın emaneti.	Arapça
Emanullah	1. Allah'ın emaneti. Devletin tebası, halk, millet.	Arapça
Emeç	1. Hedef. 2. Yamaç. 3. Henüz memeden kesilmemiş buzağı.	Türkçe
Emek	1. Uzun, yorucu ve özenli çalışma. 2. Bir işin yapılması için harcanan beden ve kafa	Türkçe
Emin	1. Korkusuz kimse. 2. Emniyette olan. 3. İnanan, güvenen. 4. İnanılır, güvenilir. 5.	Arapça
Emir	1. Bir kavmin, bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizi	Arapça
Emir Sultan	I. Beyazıd zamanında Buhara'dan Bursa'ya hicret eden mutasavvıf.	Arapça
Emiray	Emir ve ay isimlerinin birleşiminden oluşmuş bir isimdir.	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Emircan	Emir ve can kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur. Emir : 1. Bir kavmin, bir şehrin	Türkçe
Emirhan	(bkz. Emir). "Emir" kelimesine "han" eki getirilerek iki isimden meydana gelmiştir.	Arapça-Türkçe
Emirkan	Emir ve kan kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isim.	Türkçe
Emrah	Anadolu saz şairlerinden.	Türkçe
Emran	Kürkler, hayvan derileri.	Arapça
Emre	Aşık. Mübtela. Vurgun.	Türkçe
Emreddin	Dinin emrettiği. Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.	Arapça
Emri	Emirle ilgili.	Arapça
Emrullah	Allah'ın emri.	Arapça
Emsal	1. Kıssalar, hikayeler, destanlar. 2. Numuneler, örnekler. 3. Eş benzer. 4. Yatış den	Arapça
Enam	1. Bütün mahlukat, yaratılmış her şey. 2. Halk, insanlar. Seyyidü'l-Enam: Halkın ulus	Arapça
Enbiya	Peygamberler.	Arapça
Ender	çok az, çok seyrek, çok az bulunur, pek nadir.	Arapça
Ener	En yiğit, en kahraman kişi.	Türkçe
Energin	En olgun, çok olgun.	Türkçe
Enes	1. İnsan. 2. Enes b. Malik: (Basra 709). Rasûlullah (s.a.s)'den çok hadis nakleden sa	Arapça
Enfal	1. Ganimet. 2. Kur'an-ı Kerim'in 8 suresinin adı.	Arapça
Engi A Y	(bkz. Engin).	Türkçe
Engin	1. Ucu, bucağı görünmeyecek kadar çok geniş. 2. Denizin kıyıdan çok uzaklarda bulunan	Türkçe
Enginalp	Değerli yiğit.	Türkçe
Enginer	İyi, güzel, değerli insan.	Türkçe
Enginiz	İz bırakacak kadar değerli insan.	Türkçe
Enginsoy	Geniş soydan gelen.	Türkçe
Enginsu	Açık deniz.	Türkçe
Engintalay	Büyük deniz, okyanus.	Türkçe
Engür	1. Çok gür. 2. Bereketli.	Türkçe
Enis	1. Dost arkadaş. 2. Yar, sevgili.	Arapça
Ensar	1. Yardımcılar, muavinler, müdafiler, koruyucular. 2. Medine'ye hicretle Mekkeli muha	Arapça
Ensarullah	Allah yolunda Rasûlullah (s.a.s)'a yardım edenler.	Arapça
Envar	Ziyalar, aydınlıklar, ışıklar, parlaklıklar. (bkz. Ziya).	Arapça
Enver	Daha nurlu, en nurlu, çok parlak.	Arapça
Eracar	Becerikli erkek.	Türkçe
Erakalın	Alnı ak, dürüst erkek.	Türkçe
Erakıncı	Yiğit akıncı.	TüTürkçe
Eraksan	Temiz adlı yiğit.	Türkçe
Eralkan	Al kanlı yiğit.	Türkçe
Eralp	Yiğit erkek.	Türkçe
Eraltay	(bkz. Eralp).	Türkçe
Eranay	Yetişip gelen ay	Türkçe
Erandaç	(bkz. Eraltay).	Türkçe
Eranıl	– Yiğitliğinle anıl, tanın.	Türkçe
Eraslan	Aslan gibi, güçlü kuvvetli erkek.	Türkçe
Eravend	1. Şevk, arzu, istek. 2. Şan, şeref.td>	Farsça
Eray	Erken ay, ilk ay, ayın ilk günlerinde doğan. (bkz. İlkay).	Türkçe
Erbaşat	(bkz. Eralp).	Türkçe
Erbatur	Cesur, yiğit.	Türkçe
Erbay	Soylu, ünlü aileye mensup erkek.	Türkçe
Erbelgin	Açık yürekli erkek.	Türkçe
Erben	(bkz. Eralp).	Türkçe
Erberk	Şimşek gibi yiğit.	TüTürkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Erboğa	Boğa gibi güçlü erkek.	Türkçe
Erboy	Yiğit soydan gelen.	Türkçe
Ercan	Canlı, diri, sıhhatli erkek.	Türkçe
Erce	Er adam, Erkek adam	Osmanlıca
Erçelik	Çelik gibi güçlü erkek.	Türkçe
Erçetin	Sert, güçlü erkek.	Türkçe
Erçevik	Çevik, hızlı erkek.	Türkçe
Ercihan	Cihanın tanıdığı erkek.	Türkçe-Farsça
Ercivan	Genç erkek.	Türkçe-Farsça
Ercüment	Muhterem, şerefli, itibarlı, haysiyetli, seçkin, saygın, değerli.	Farsça
Erdal	Tek erkek, dal gibi uzun erkek.	Türkçe
Erdem	1. Fazilet. 2. Maharet, hüner. 3. Liyakat. 4. Usta gemici. 5. İnsanın ruhsal yetkinli	Türkçe
Erdemalp	– Erdemli yiğit.	Türkçe
Erdemer	– Erdemli kimse.	Türkçe
Erdemir	Demir gibi güçlü erkek.	Türkçe
Erdemli	Erdemli, faziletli.	Türkçe
Erden	Bekâret / İnsan eli değmemiş / Erkenden	Bilinmiyor
Erdeniz	(bkz. Deniz).	Türkçe
Erdeşir	Cesur, kahraman, aslan yürekli.	Türkçe
Erdi	1. Amacına ulaşan, erişen. 2. Olgunlaşmış erkek. 3. Ermiş veli.	Türkçe
Erdim	(bkz. Erdem).	Türkçe
Erdin	(bkz. Erdi).	Türkçe
Erdinç	Duru, güçlü kuvvetli erkek.	Türkçe
Erdoğan	Yiğit doğan.	Türkçe
Erdönmez	Sözünden dönmeyen, doğru sözlü.	Türkçe
Erduran	(bkz. Erdönmez).	Türkçe
Erdurmuş	(bkz. Erduran).	Türkçe
Erdursun	(bkz. Erdurmuş).	Türkçe
Erek	Gerçekleştirilmek için tasarlanan ve erişmek istenilen şey, amaç, gaye, hedef.	Türkçe
Ereken	(bkz. Erek).	Türkçe
Erel	Erkek eli, güçlü el.	Türkçe
Erem	Ulaşmak, kavuşmak için çaba gösteren	Bilinmiyor
Eren	1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş.	Türkçe
Erenalp	(bkz. Eren).	Türkçe
Erenay	(bkz Eren).	Türkçe
Erencan	(bkz. Eren).	Türkçe
Erendiz	Gezegenlerin en büyüğü ve güneşe yakınlık bakımından beşincisi Jüpiter.	Türkçe
Erengüç	(bkz. Eren).	Türkçe
Erenöz	(bkz. Eren).	Türkçe
Erensoy	(bkz. Eren).	Türkçe
Erensu	(bkz. Eren).	Türkçe
Erentürk	Eren-türk.	Türkçe
Erer	Ulaşır, kavuşur.	Türkçe
Eretna	XIV. yy. Orta Anadolu'da Sivas ve Kayseri'de beylik kuran bir zat. Aslen Uygur Türkle	Türkçe
Erez	Acıbadem ağacı.	Arapça
Erg İner	Olgun erkek.	Türkçe
Ergalip	Üstün, yenen kimse.	Türkçe-Arapça
Ergazi	(bkz. Ergalip).	Türkçe-Arapça
Ergenç	Genç erkek.	Türkçe
Ergener	(bkz. Ergenç).	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Ergi	İyi, güzel bir şeye erişme.	Türkçe
Ergin	1. Olmuş, yetişmiş, kemale ermiş. 2. Haklarını kendi kullanmak için yasanın gösterdiğ	Türkçe
Erginalp	(bkz. Ergin).	Türkçe
Erginay	(bkz. Ergin).	Türkçe
Ergincan	Olgun ruhlu kimse.	Türkçe
Erginsoy	Olgun kişilerin soyundan gelen.	Türkçe
Ergintuğ	(bkz. Ergin).	Türkçe
Ergök	(bkz. Ergin).	Türkçe
Ergökmen	Mavi gözlü, sanşın kimse.	Türkçe
Ergönül	Gönül eri, iyi insan.	Türkçe
Ergüç	Erkek gücü.	Türkçe
Ergüden	1. Yiğitlik eden erkek. 2. Sevk ve idare kabiliyeti olan, lider.	Türkçe
Ergüder	(bkz. Ergüden).	Türkçe
Ergüleç	Güleryüzlü erkek.	Türkçe
Ergümen	Amacına, isteğine kavuşan.	Türkçe
Ergun	Sert başlı, oynak ve hızlı giden at. Ergun Celaleddin Çelebi: Türk sufı. Mevlananın s	Farsça
Ergunalp	Hızlı, çevik, yiğit.	Farsça-Türkçe
Ergünay	(bkz. Ergün).	Türkçe
Erguner	Hızlı, çevik erkek.	Farsça-Türkçe
Erguvan	Kırmızımtrak bir çiçek.	Farsça
Ergüven	Kendine güvenen.	Türkçe
Ergüvenç	Güven duyulan kimse.	Türkçe
Erhan	İyi, adaletli hükümdar.	Türkçe
Erhun	Hunlu yiğit	Türkçe
Erib	Akıllı, zeki kimse.	Arapça
Eriker	Becerikli, yürekli adam.	Türkçe
Erim	1. Bir şeyin erebileceği uzaklık. 2. Vakıf olmak, yetmek.	Türkçe
Erimel	(bkz. Erim).	Türkçe
Erimşah	(bkz. Erim).	Türkçe
Erinç	Rahat, huzur.	Türkçe
Erinçer	Huzur veren kimse.	Türkçe
Eripek	Yumuşak, uysal erkek.	Türkçe
Eris	Zeki, uyanık, azılı.	Farsça
Erkal	Erkek kal, adam olarak kal.	TüTürkçe
Erkam	Rakamlar, sayılar, yazılar. Erkam b. Erkam: İlk müslüman olan sahabilerden birinin ad	Arapça
Erkan	1. Bir topluluğun ileri gelenleri, büyükler, üstler. 2. General ya da amiral aşamasın	Arapça
Erkay	Bu ismin anlamı konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olan ziyaretçilerimiz bize ulaşabili	Türkçe
Erkel	Güçlü, kudretli el.	Türkçe
Erkılıç	Kılıç gibi keskin güçlü yiğit.	Türkçe
Erkin	Serbest, hür.	Türkçe
Erkınay	Çalışan erkek.	Türkçe
Erkiner	Bağımsız, özgür insan.	Türkçe
Erkman	Güçlü, etkili, sözü geçen kimse.	Türkçe
Erkoç	Güçlü, iriyan erkek.	Türkçe
Erkoçak	bkz. Koçak.	Türkçe
Erksan	Güçlü, etkili san, tanınmış ad.	Türkçe
Erksoy	Güçlü soydan gelen.	Türkçe
Erksun	Gücünü, kudretini göster.td>	TüTürkçe
Erkul	Erkek kul, güçlü kuvvetli adam, kul.td>	Türkçe
Erkut	1. Güçlü, dayanıklı erkek. 2. Mübarek insan, kutlu insan.	TüTürkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Erkutay	Uğurlu ayda doğan erkek.	Türkçe
Erman	1. Arzu, istek. 2. Yerinme, pişman olma.	Farsça
Ermin	Keykubat'm dördüncü oğlu.	Farsça
Ermiş	1. Allah'a yönelmiş ve bu yolda merhale katetmiş kimse. 2. Veli, aziz.	Türkçe
Ermiye	Dolu yağdıran kasırga.	Arapça
Ernoyan	Yiğit başkomutan.	Türkçe
Eroğuz	Yiğit kimse.	Türkçe
Erokay	Seçkin, beğenilen erkek.	Türkçe
Erol	Erkek ol. "Er" ve "ol" kelimelerinden birleşik isim.	Türkçe
Eronat	Dürüst, güvenilir, iyi erkek.	Türkçe
Eröz	Özü erkek, yiğit olan.	Türkçe
Erozan	Erkek ozan, şair.	Türkçe
Erşad	Sevinçli, mutlu erkek.	Türkçe-Farsça
Ersagun	Alp Arslan’ın çocukluk arkadaşı ve komutanlarından biri.	Türkçe
Erşahan	Şahin gibi güçlü yiğit.	Türkçe
Erşahin	Erkek şahin, kuş.	Türkçe
Ersal	Yiğitliğinle tanın.	Türkçe
Ersalmış	(bkz. Ersal).	Türkçe
Ersan	l. Adıyla, sanıyla ünlenmiş erkek. 2. Güzel, güçlü san bırakmak.	Türkçe
Erşat	Doğru yolu bulan	Bilinmiyor
Ersavaş	(bkz. Ersal).	Türkçe
Ersayın	Saygı değer kimse.	Türkçe
Erseç	Seçkin ol.	Türkçe
Erşed	Er reşid, ergin olan, doğru yola daha yakın, hareket hattı daha iyi olan. (bkz. Reşid	Arapça
Ersen	Meclis, kurultay, kongre.	Farsça
Erserim	(bkz. Serim).	Türkçe
Erseven	Seven erkek.	Türkçe
Ersever	(bkz. Erseven).	Türkçe
Ersezen	(bkz. Ersezer).	Türkçe
Ersezer	Kavrayışı güçlü erkek.	Türkçe
Ersin	Erkeksin anlamında	Türkçe
Ersöz	Yiğit sözlü.	Türkçe
Ersu	(bkz. Ersöz).	Türkçe
Ersunal	(bkz. Ersu).	Türkçe
Ertaç	Erkekliği taç gibi taşıyan	Türkçe
Ertan	Dericilerin,, yaprağıyla sahtiyan (deri) boyadıkları bir nevi ağaç.	Arapça
Ertaş	Taş gibi erkek. -Er ve taş kelimelerinden birleşik isim.	Türkçe
Ertaylar	Uzun boylu, yakışıklı erkek.	Türkçe
Erte	1. Gelecek şafak, şafak sökme zamanı. 2. Yarın. 3. Herhangi bir işte ilk başarı.	Türkçe
Ertek	Tek, eşsiz yiğit.	Türkçe
Ertekin	Soylu erkek. Er ve tekin kelimelerinden birleşik isim.	Türkçe
Ertem	Erdem / Fazilet	Türkçe
Erten	1. Sabah güneşin doğduğu zaman. 2. Gün.	Türkçe
Ertingü	Olağanüstü görülmemiş.	Türkçe
Ertok	Gözü, gönlü tok yiğit.	Türkçe
Ertöre	Töreleri olan yiğit.	Türkçe
Ertuğ	Sorguç tutan erkek.	Türkçe
Ertuğrul	Dürüst, doğru, yiğit. Ertuğrul Gazi: Osmanlı hanedanının kurucusu. Osman Bey'in babas	Türkçe
Ertuna	(bkz.Tuna).	Türkçe
Ertunç	l. Tunç renkli erkek. -2. Tunç madeni gibi güçlü kuvvetli erkek. Er ve tunç kelimeler	Türkçe

İsim	Anlamı	Kökeni
Ertunga	1. Yiğit hakan. 2. Uygur yazıtlarında geçen Türk adı.	Türkçe
Ertürk	Er-türk. Yiğit türk.	Türkçe
Ertüze	(bkz. Tüze).	Türkçe
Erüstün	Üstün erkek.	Türkçe
Eryalçın	Sert, güçlü, boyun eğmez yiğit.	Türkçe
Eryaman	Güçlü, becerikli.	Türkçe
Eryavuz	Yürekli, korkusuz.	Türkçe
Eryetiş	Erken gel.	Türkçe
Eryıldız	Yıldız gibi parlak yiğit.	Türkçe
Eryılmaz	(bkz. Yılmaz).	Türkçe
Erzade	Yiğit oğlu.	Türkçe-Farsça
Esad	1. Oldukça mutlu, daha saadetli. 2. Çok hayırlı. – Türk dil kurallarına göre "d/t" ol	Arapça
Esari	Bağlı, bağlanmış.	Arapça
Esat	Uğurlu, şanslı	Arapça
Eşay	Ay kadar güzel.	Türkçe
Eşca	En cesur, en yiğit kişi.	Arapça
Ese	Rüzgar.	Kantokça
Esed	Arslan. Gazanfer. Haydar. Cesur ve kahraman kişi anlamında kullanılmıştır.	Arapça
Esedullah	(Allah'ın arslanı) Hz. Ali, Hayber'in fethinde gösterdiği kahramanlıktan dolayı Rasûl	Arapça
Esenboğa	(bkz. Esen).	Türkçe
Esendağ	Dağ gibi güven verici ve sağlam yaptı.	Türkçe
Esener	Sağlıklı, rahat kimse.	Türkçe
Esentürk	Güçlü, kuvvetli, sağlıklı Türk.	Türkçe
Eşfak	Daha şefkatli, çok merhametli.	Arapça
Eşir	Çok sevinçli.	Arapça
Eslek	1. Çalışkan, gayretli. 2. Yumuşak başlı, uysal. 3. Atik, çevik.	Türkçe
Eşraf	1. Şerefli, saygın kimseler. 2. Bir yerin zenginleri, sözü geçenler.	Arapça
Eşref	Daha şerefli, çok onurlu, çok aziz, pek muhterem. Eşrefi: Akkoyunlular devrinde kulla	Arapça
Etem	Daha tam daha noksansız, mükemmel. (bkz. Ekmel).	Arapça
Ethem	(bkz. Edhem).	Arapça
Etka	Allah korkusu ile günahtan çok fazla çekinen. Haram veya helâl olduğunu iyice bilmedi	Bilinmiyor
Evcan	Evdeki insan evcimen.	Türkçe
Evcimen	Evine, ailesine bağlı. Ev işlerinde becerikli.	Türkçe
Evfa	Daha vefalı, cana yakın, sözünde duran.	Arapça
Evirgen	İşini bilen, tedbirli kimse.	Türkçe
Evliya	1. Veliler. 2. Allah'ın dostları. 3. İman edip salih amel işleyenler. 4. Allah yolund	Arapça
Evren	1. Büyük yılan, ejderha. 2. Felek, zaman. 3. Kainat, dünya. 4. Yaşanılan vasat.	Türkçe
Evrensel	"Alemşümül" karşılığı olarak. Fransızca "Universal'e benzetilerek kullanılır.	Türkçe
Evrim	Aşamalarla kendini gösteren ilerleme, değişim	Türkçe
Evvah	1. Çok ah eden. 2. Çok dua eden. 3. Merhametli. 4. İmanı sağlam. 5. Din bilgisi çok g	Arapça
Evvel	1. İlk başlangıç, ilkin. 2. Allah'ın 99 isiminden biri.	Arapça
Eymen	1. Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı, kutlu. 2. Sağ taraftaki. Eymen b. Hureym:. Saha	Arapça
Eyüb	1. Sabırlı. 2. Dönen, pişman olan, günahlarına tevbe eden demektir. Kur'an'da adı geç	Arapça
Eyüp	Sabrın simgesi olmuş bir peygamber	Arapça
Ezelhan	(bkz. Ezel).	Arapça-Türkçe
Fadale	1. Faziletli. 2. Rasulullah'a tabi olmuş sahabedendir. Medineli ilk müslümanlardandır	Arapça
Fadıl	(bkz. Fâzıl).	Arapça
Fadl	1. İyilik. 2. Fazilet. 3. Erdemlilik. Fadl b. Abbas b. Abdülmuttalib: Rasulullah'ın a	Farsça
Fahhar	1. Çok övünen, kendini çok metheden. 2. Çanak, çömlek, toprak testi. 3. Saksı.	Arapça
Fahim	1. Akıllı, anlayışlı, kavrayışlı.2. Ulu, büyük, sayan.	ArArapça

İsim	Anlamı	Kökeni
Fahir	1. Övünülecek, iftihar edilecek. 2. Şerefli, kıymetli. 3. Parlak, güzel, mükemmel.	Arapça
Fahreddin	Dinin övdüğü, diniyle övünen. Dinin seçkini. Fahreddin Razi: (Rey 1149-Horat 1209). M	Arapça
Fahrettin	Karşılıksız kabul edilen görev, iş	Arapça
Fahri	Bir karşılık beklemeden yalnızca şeref ve iftihar vesilesi olarak kabul edilen iş. (İ	Arapça
Faik	1. Üstün, seçkin, yüksek, ileri. 2. Mümtaz, manevi olarak üstün olan.	Arapça
Faiz	Fevz bulan, muradına ulaşan, başarı kazanan. Kur'an'da müslümanları vasfetme sadedind	Arapça
Fakı	Fakih'ten bozma kelime. Anadolu'da okuryazar ve bilgili imam, hoca gibi kimselere esk	Türkçe
Fakih	l. Bir şey bilen yahut anlayan kimse. 2. Fıkıh ilminde üstad. İslam hukuk bilgini.	Arapça
Fakir	Yoksul	Türkçe
Falih	1. Felaha eren, başarı kazanan, muradına eren. 2. Toprağı süren, eken.

ETİKETLER :

DİĞER Bebek İsimleri (Kız-Erkek) HABERLERİ

Bebek İsimleri ve İsimlerin Anlamalrı ve Kökenleri
	Bebek İsimleri ve İsimlerin Anlamalrı ve Kökenleri...

A - B Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	A - B Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

A - B Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	A - B Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

C - Ç Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	C - Ç Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

C - Ç Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	C - Ç Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

D - E - F Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	D - E - F Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

D - E - F Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	D - E - F Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	G-Ğ-H Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	I - İ - J - K Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

L - M -N Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	L - M -N Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...

L - M -N Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları
	L - M -N Harfleri İle Başlayan Erkek Bebek İsimleri ve Anlamları...

O - Ö - P Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları
	O - Ö - P Harfleri İle Başlayan Kız Bebek İsimleri ve Anlamları...