Gözümüz ile ilgili mübtela olduğumuz bir rahatsızlıkta doktorun bize “Bundan sonra hiç güneşe bakma!” veya “filanca yemeği yeme” demesi ve arkasından “yoksa gözlerinden olursun” diye tavsiyesini bitirmesi neticesi ne yaparız?

Göz nimetini kaybetmenin verdiği korku ile doktorun tavsiyelerine harfiyyen uymaya çalışırız. Değil mi?

Şimdi düşünelim. Ruhumuzu, dinimizi, Allah ile olan irtibatımızı etkileyecek ve insanı Rabbinden uzaklaştıracak manzaralara bakmaktan bizleri men eden bir doktor değil de bizzat o gözü yaratan ve bize veren Rabbimiz ise o zaman ne yapmalıyız?

Düşünelim ve bir bakmada batmamanın yollarını arayıp bulmaya çalışalım.